File not found

‘O ja, je krijgt de groetjes!’ zegt hij, zoekend naar de dichtstbijzijnde stoel na zijn iets te lange wandeling. ‘Wil je iets drinken? O leuk!’ antwoord ik. ‘Van wie?’ Zijn bruine ogen kijken me aan. Ik zie de computer erachter ratelen. ‘Uhmmm,’ stamelt hij en zijn ogen dwalen af. ‘Ja, een mevrouw met donker haar, ik denk misschien van de basisschool, de klas van onze zoon?’ Nadat ik een paar namen genoemd heb met beschrijving erbij, waarop geen enkel ‘o ja, die!’ komt, besluit ik de groetjes te accepteren. Van wie? Geen idee. ‘File not found’.

File not found.
Dat is de dagelijkse realiteit voor hem. Oude informatie, uit de studie bijvoorbeeld, zit diep verankerd in zijn geheugen én is bereikbaar. Nieuwe, onverwachte informatie verdwijnt vaak in een losse brij woorden en beelden. Deze brij wordt slecht opgeslagen en is niet te filteren. Bijna zoals modder. Traag en niet doorheen te kijken. En wat wél lukt, kost verschrikkelijk veel energie, enerzijds om te onthouden, in het werkgeheugen op te slaan, en anderzijds om terug uit het geheugen op te diepen.

File not found.
We zagen het al langere tijd gebeuren. Het begon na de borstkankerperiode en tijdens Corona en werd afgedaan als een burnout.
Beiden wisten we, dit is anders. Maar wát dan?
De diagnose MS sloeg in als een bom. MS? Maar dat is toch een ziekte van je spieren? We weten nu wel beter. MS is een hersenziekte die invloed heeft op álles: Cognitie, plannen, onthouden en uiteraard ook op lopen, voelen, vastpakken. De MS-hug klinkt heel lief en onschuldig, maar is beknellend, tintelend, pijnlijk.

File not found.
#MS